گزینه های بازخورد موقعیتی برای دریچه های فعال هوا وجود دارد؟

سوئیچ محدودیت مکانیکی یکی از سنتی ترین و متداول ترین روش های بازخورد موقعیت دریچه است. اصل اصلی آن مبتنی بر تماس فیزیکی است: هنگامی که شیر به موقعیت کاملاً باز یا کاملاً بسته حرکت می کند ، بلوک ضربه یا بادامک نصب شده بر روی محرک یا ساقه دریچه از نظر جسمی فشرده می شود یا نقطه تماس سوئیچ محدودیت را آزاد می کند و از این طریق یک سیگنال مدار را وصل یا جدا می کند. این سیگنال مستقیماً به سیستم کنترل منتقل می شود و نشان می دهد که شیر به پایان سکته مغزی خود رسیده است. این روش بازخورد دارای یک ساختار ساده و هزینه کم است ، بنابراین در بسیاری از برنامه های کنترل سوئیچ که به دقت بالایی احتیاج ندارند ، به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال ، معمولاً فقط اطلاعات وضعیت گسسته را در هر دو انتهای شیر (کاملاً باز\/کاملاً بسته) فراهم می کند و نمی تواند موقعیت میانی را منعکس کند.

انواع سوئیچ های مجاورت شامل سوئیچ های مجاورت القایی ، خازنی و مغناطیسی است. سوئیچ های نزدیکی القایی از اصل القاء الکترومغناطیسی استفاده می کنند. هنگامی که یک هدف فلزی (معمولاً یک ساقه دریچه یا یک مؤلفه خاص روی یک محرک) به سطح سنجش خود نزدیک می شود ، وضعیت مدار نوسان داخلی خود را تغییر می دهد و یک سیگنال سوئیچینگ را خروجی می کند. سوئیچ های مجاورت خازنی می توانند اهداف فلزی و غیر فلزی را تشخیص دهند. سوئیچ های نزدیکی مغناطیسی با تشخیص وجود آهنرباهای دائمی یا میدان های الکترومغناطیسی ایجاد می شوند. از آنجا که هیچ تماس فیزیکی وجود ندارد ، سوئیچ نزدیکی دارای مشکلات سایش مکانیکی نیست ، سرعت پاسخ سریع و فرکانس سوئیچینگ بالا دارد. اما همچنین می توان از آن برای ارائه سیگنال های موقعیت گسسته در انتهای سکته مغزی شیر (کاملاً باز\/کاملاً بسته) استفاده کرد.